Powstanie warszawskie
Autor: Artur Michalak
W 1944 r. wobec zbliżającego się frontu sowieckiego w dowództwie Armii Krajowej zapadła decyzja o podjęciu otwartej walki zbrojnej w stolicy. Celem akcji była walka z siłami niemieckimi oraz objęcie władzy przez polskie struktury administracyjne w momencie wkraczania Armii Czerwonej.
Jednocześnie dowództwo AK nie miało pełnej świadomości, że przyszłe losy Polski zostały przesądzone w trakcie trwania konferencji teherańskiej, gdzie alianci zdecydowali bez udziału rządu polskiego na emigracji, że po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej, ziemie polskie dostaną się w sferę wpływów ZSRR.
W 1944 r. wobec zbliżającego się frontu sowieckiego w dowództwie Armii Krajowej zapadła decyzja o podjęciu otwartej walki zbrojnej w stolicy. Celem akcji była walka z siłami niemieckimi oraz objęcie władzy przez polskie struktury administracyjne w momencie wkraczania Armii Czerwonej.
Jednocześnie dowództwo AK nie miało pełnej świadomości, że przyszłe losy Polski zostały przesądzone w trakcie trwania konferencji teherańskiej, gdzie alianci zdecydowali bez udziału rządu polskiego na emigracji, że po wyzwoleniu spod okupacji hitlerowskiej, ziemie polskie dostaną się w sferę wpływów ZSRR.
Powstanie w liczbach
1 sierpnia 1944 r., o godz. 17.00 wybuchło Powstanie Warszawskie. Do walki stanęło około 50 000 powstańców. Niestety, byli bardzo słabo uzbrojeni, bo posiadali jedynie:
▪️1000 karabinów
▪️300 pistoletów maszynowych
▪️60 ręcznych karabinów maszynowych
▪️7 ciężkich karabinów maszynowych
▪️35 karabinów przeciwpancernych
▪️1700 pistoletów
▪️25 000 granatów
▪️1000 karabinów
▪️300 pistoletów maszynowych
▪️60 ręcznych karabinów maszynowych
▪️7 ciężkich karabinów maszynowych
▪️35 karabinów przeciwpancernych
▪️1700 pistoletów
▪️25 000 granatów
Rezultat walk
Przeciwnik w łącznej sile około 50 000 żołnierzy dysponował znaczną przewagą w uzbrojeniu i wyposażeniu. Do dyspozycji miał m.in. czołgi, samoloty, dużą ilość broni maszynowej, oraz amunicji. Po dwóch miesiącach zaciętych walk, biorąc pod uwagę ogólną sytuację, 1 października 1944 r. Komenda Główna AK podjęła rozmowy z Niemcami na temat przerwania walk w Warszawie. Dzień później podpisano akt kapitulacji.
W walkach poległo lub został zamordowanych około 16 000 powstańców i około 150.000 ludności cywilnej. Około 650 000 ludności cywilnej zostało wywiezione z Warszawy do obozu przejściowego w Pruszkowie a stamtąd 150 000 do przymusowej pracy w Niemczech a 50 000 do obozów koncentracyjnych. Po upadku Powstania na osobisty rozkaz Hitlera przez 3 miesiące opustoszałe miasto było rabowane oraz systematycznie burzone i palone dom po domu przez Niemców. Przewidziane na kilka dni powstanie trwało w rezultacie 63 dni będąc największym tego typu zrywem wolnościowym w historii II wojny światowej.
W walkach poległo lub został zamordowanych około 16 000 powstańców i około 150.000 ludności cywilnej. Około 650 000 ludności cywilnej zostało wywiezione z Warszawy do obozu przejściowego w Pruszkowie a stamtąd 150 000 do przymusowej pracy w Niemczech a 50 000 do obozów koncentracyjnych. Po upadku Powstania na osobisty rozkaz Hitlera przez 3 miesiące opustoszałe miasto było rabowane oraz systematycznie burzone i palone dom po domu przez Niemców. Przewidziane na kilka dni powstanie trwało w rezultacie 63 dni będąc największym tego typu zrywem wolnościowym w historii II wojny światowej.
Pocztówka
Pocztówka: „W hołdzie Powstańcom Warszawa 1 VIII 1944 – 1994”, 1994 r. MLPH 403
